Cytaty i przysłowia Zofia Kossak

Autorzy:

| Adam Asnyk | Adam Mickiewicz | Adam Naruszewicz | Aldous Huxley | Alfons Allais | Ali Ibn Abi Talib | Antoine de Saint-Exupery | Bertrand Russell | Bill Widnall | Carl Orff | Cyril Parkinson | Danny Kaye | Edward Gierek | Eleutherios Venizelos | Ezop | Francois Rabelais | Galileusz (Gallieo Gallei) | Georg Christoph Lichtenberg | George Gordon Byron | George Woods | Gustave Flaubert | H. Jackson Brown | Heinrich Heine | Henryk Sienkiewicz | Hermann Goering | Horatio Nelson | Iwan Kryłow | Jacques Tati | Jan Kochanowski | Jean Gabin | Jerzy Jurandot | John Keats | Julian Tuwim | Juliusz Słowacki | Krzysztof Opaliński | ks. Jan Twardowski | Leopold Staff | Maria Konopnicka | Marian Falski | Martin Heidegger | Melchior Wańkowicz | Mikołaj Rej | Moliere (właść. Jean Baptiste Poquelin, 1622 - 1673) | Napoleon I (Napoleon Buonaparte) | Paul Getty | Paweł III (Alessandro Farnese) | Stanisław Jerzy Lec | Stanisław Wyspiański | Stary Testament - Księga Judyty | Św. Augustyn (Aurelius Augustianus) | Terry Pratchett | Toto | Voltaire (właśc. Francois-Marie Arouet) | William Shakespeare | Zofia Kossak |

Zofia Kossak

Zuchwalstwo popłaca. Z mydlenia oczu może wyjść rzeczywistość.

Ze wspomnieniem można żyć jak inni, którzy straty nie ponieśli. Można śmiać się i żartować, cieszyć się lub kłopotać tysiącem drobnych, błahych spraw. Z początku rana otwarta doskwiera nieznośnie, lecz życie szybko zadeptuje murawę na grobie, zabliźnia ranę na sercu i toczy się dalej, jak gdyby wszystko tak właśnie być miało.

Wszelkie zjawiska niepokoją ludzi, dopóki nie zostaną rozpoznane i zaklasyfikowane. Klasyfikacja pozwala włączyć daną rzecz w normalny tok życia.

Wielką cnotą jest wiara i wielką cnotą jest miłość. ale nadzieja to jakby największa z nich. Do ostatka człowiekowi towarzyszy i podźwignie go i wyprowadzi. Nadzieją weselący się idziemy.

Trudno od ludzi wymagać wdzięczności, skoro wszyscy tacy jesteśmy niewdzięczni wobec Pana Boga. Ciągle utyskujemy, że nas nie dość obdarza, jakby się to nam należało.

To każdy powinien robić, do czego go Bóg przeznaczył.

Sprawiedliwość bez miłosierdzia jest z konieczności okrutna. (Jak miłosierdzie bez sprawiedliwości jest niemoralnym pobłażaniem złu.)

Rozstrzygnięcia zasadnicze zachodzą często bez współdziałania ze strony zainteresowanych. Decyduje o nich ktoś, co trzyma w ręku nici losów ludzkich.

Pozwól mówić sercu, a słowa same się znajdą. Tylko serce trafia do serc, nie zimne rozumowanie.

Największą instancją ludzką jest sumienie, głos Boży człowiekowi za sędziego dany. Jeżeli sumienie cię usprawiedliwia - niewinnyś.

Matka, jak Pan Bóg, może kochać wszystkie swe dzieci, każde z osobna i każde najwięcej.

Kto nie ceni sam siebie, nie będzie ceniony przez innych.

Każdy człowiek jest skłonny szukać winnego własnych niepowodzeń.

Apostołowie byli ubodzy i prości, a Kościół wtedy był wielki.